• 4

Jelita człowieka mają aż 6-8 metrów długości. Ich najdłuższa część to jelito cienkie. Ma ono średnio 5-6 metrów długości, ale za to ogromną powierzchnię, ponieważ zbudowane jest z kosmków i mikrokosmków, które mają za zadanie m.in. wchłaniać pokarm. Niestrawiony pokarm trafia do jelita grubego i dlatego tam przede wszystkim powinny znajdować się bakterie rozkładające resztki pokarmowe. Zdarza się jednak, że bakterie z jelita grubego przedostają się do jelita cienkiego i tam się nadmiernie namnażają. Rozwija się wtedy SIBO, czyli zespół przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (ang. Small Intestinal Bacterial Overgrowth).

SIBO – co to za choroba?

SIBO to choroba charakteryzująca się znacznym wzrostem liczebności bakterii, ponad 105 jtk/g bądź obecnością w jelicie cienkim nietypowych bakterii lub archeonów, normalnie bytujących w jelicie grubym albo w ogóle niezasiedlających organizmu człowieka. SIBO odpowiedzialne jest za występowanie uciążliwych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, które przypominają objawy zespołu jelita nadwrażliwego (IBS).

SIBO może być spowodowane wieloma czynnikami, m.in.:

  • zbyt małą ilością kwasu żołądkowego,
  • zaburzeniem wydzielania enzymów trzustkowych,
  • zmniejszoną motoryką jelita cienkiego.

Co więcej, obserwuje się częstsze występowanie SIBO w celiakii, chorobie Leśniowskiego-Crohna, zespole krótkiego jelita, ale przede wszystkim w zespole jelita nadwrażliwego (IBS – ang. Irritable Bowel Syndrome). Nawet 85% osób z IBS, jednocześnie zmaga się z SIBO.

 

Objawy SIBO

Są to przede wszystkim objawy ze strony układu pokarmowego. Często nasilają się wieczorem i po spożyciu probiotyków, produktów fermentowanych i świeżych warzywach. Do najczęstszych objawów SIBO należą:

  • wzdęcia i gazy,
  • bóle brzucha,
  • biegunki lub zaparcia,
  • zgaga,
  • mdłości,
  • bóle głowy, zmęczenie.

Przerost bakterii w jelicie cienkim może również przejawiać się niedoborami pokarmowymi – głównie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A,D,E,K oraz z grupy B, a także zaburzeniami wchłaniania tłuszczu.

 Diagnostyka SIBO

 

SIBO diagnozuje się w sposób nieinwazyjny za pomocą testów oddechowych: wodorowego testu oddechowego  lub wodorowo-metanowego testu oddechowego. Podczas takiego badania mierzony jest wodór lub jednocześnie wodór i metan w wydychanym powietrzu. Gazy te produkowane są przez mikroorganizmy – bakterie, archeony, obecne w nadmiernej liczebności w jelicie cienkim w SIBO. To właśnie te mikroorganizmy i produkowane gazy są odpowiedzialne między innymi za wzdęcia czy inne dolegliwości układu pokarmowego.

Gdzie wykonać test SIBO?

W Instytucie Mikroekologii wykonasz wodorowo-metanowy test oddechowy – stacjonarnie, a także wysyłkowo. Wariant wysyłkowy jest bardzo wygodny. Możesz za pośrednictwem kuriera dostarczyć  do naszego laboratorium samodzielnie pobrany materiał.

Chcesz wykonać wysyłkowo wodorowo-metanowy test oddechowy w kierunku SIBO?

Zamów badanie w naszym sklepie

Niezbędny zestaw do pobrania materiału wraz z instrukcją prześlemy na wskazany przez Ciebie adres.

Możesz też wykonać wodorowo-metanowy test oddechowy w kierunku SIBO stacjonarnie w Poznaniu

By umówić się na badanie w kierunku SIBO stacjonarnie w Instytucie Mikroekologii w Poznaniu, przy ul. Sielskiej 6 – skontaktuj się z nami – zadzwoń.

Jak wygląda badanie SIBO?

Do testu w kierunku SIBO, czyli wykonania wodorowo-metanowego testu oddechowego wykorzystuje się specjalistyczną aparaturę. Mierzy ona jednocześnie stężenie wodoru i metanu w wydychanym powietrzu. Powietrze jest wydychane po uprzednim wypiciu roztworu cukru: glukozy lub laktulozy – substancji rozkładanej przez bakterie. Czas przeprowadzenia badania wynosi maksymalnie do 180 minut. W tym czasie, w określonych odstępach czasu, dokonywane są pomiary poziomu gazów w wydychanym powietrzu. Pozwala to na ocenę aktywności bakterii w różnych odcinkach przewodu pokarmowego. Organizm człowieka fizjologicznie, w spoczynku, nie wytwarza wodoru ani metanu. Wodór jest wydzielany w procesie fermentacji (rozkładu) cukrów przez bakterie beztlenowe, natomiast metan na drodze metabolizmu wodoru przez archeony. Podczas badania, zaleca się, aby pacjent nie wykazywał aktywności fizycznej i pozostawał w spoczynku do czasu zakończenia pomiarów. W trakcie przeprowadzania badania pacjenci mogą odczuwać wzdęcia, ból brzucha lub oddawać luźne stolce.

Czy do badania na SIBO trzeba się przygotować?

Przed wykonaniem wodorowo-metanowego testu oddechowego należy wdrożyć odpowiednią dietę oraz zaprzestać stosowania niektórych leków. Właściwe przygotowanie pacjenta do badania jest niezbędne i stanowi kluczowy czynnik prawidłowo przeprowadzonego oznaczenia.

Siedem dni przed badaniem:

należy zaprzestać stosowania środków przeczyszczających oraz prokinetycznych: laktuloza, itopryd (nazwy handlowe: Prokit,
Zirid), cyzapryd (nazwa handlowa: Gasprid) oraz metoclopramid (nazwa handlowa: Metoclopramidum polpharma), a także leków zawierających trimebutynę (nazwa handlowa: Debretin, Debridat, Tribux i Ircolon) – w tym celu wskazana konsultacja z lekarzem prowadzącym.

Trzy dni przed badaniem:
  • przerwać stosowanie środków przeczyszczających, zwłaszcza laktulozy,
  • przerwać stosowanie probiotyków.
W dniu poprzedzającym badanie:
  • u osób z zaparciami przed wykonaniem badania należy wdrożyć dietę niskofermentującą (bez węglowodanów
    złożonych, bez mleka i jego przetworów) – wskazane spożycie białego ryżu, białego pieczywa, mięsa, jajek,
  • nie spożywać produktów takich jak: cebula, por, czosnek, kapusta, fasola czy jakiekolwiek marynowane lub kiszone
    warzywa,
  • unikać mleka i/lub soków owocowych,
  • ostatni posiłek (niezbyt obfity, nie zawierający błonnika) zjeść co najmniej 14 godzin przed rozpoczęciem badania,
  • w ciągu 14 godzin przed rozpoczęciem badania dozwolone jest picie tylko wody,
  • nie palić i nie żuć gumy na przynajmniej 2 godziny przed testem.
W dniu badania:
  • zaleca się umycie zębów,
  • osoby noszące protezy zębowe nie mogą używać kleju,
  • zaleca się wypicie szklanki ciepłej wody,
  • można przyjmować lekarstwa (z wyjątkiem witamin, środków przeczyszczających i antybiotyków) popite czystą
    wodą,
  • nie trzeba odstawiać leków z grupy IPP (inhibitory pompy protonowej),
  • unikać aktywności fizycznej – również w trakcie testu należy unikać ruchu i wysiłku fizycznego.

Wersja do druku informacji o przygotowaniu do badania. Więcej o przygotowaniu do badania w kierunku SIBO przeczytasz tutaj.

Jak wygląda wynik badania na SIBO?

Wynik wodorowo-metanowego testu oddechowego jest przedstawiony w formie wykresu, obrazującego stężenie wodoru i metanu podczas trwania całego badania. Wynik otrzymasz maksymalnie do 7 dni roboczych od przyjęcia materiału do laboratorium.

Zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO) jest rozpoznawany, gdy poziom H2 w wydychanym powietrzu wzrośnie ≥ 20 ppm i/lub gdy poziom CH4 wzrośnie ≥ 10 ppm od wartości początkowej w czasie do 90 min od obciążenia.

Z wynikiem należy udać się do lekarza w celu interpretacji wyniku i podjęcia leczenia.

 

Jak leczyć SIBO?

SIBO leczy się odpowiednio dobraną antybiotykoterapią. Jest to metoda skuteczna i dość szybka, trwa około 2-3 tygodnie. Wybór antybiotyków jest dość ograniczony, gdyż powinien to być preparat, który działa bezpośrednio w jelitach, a nie jest wchłaniany do krwiobiegu. Leczenie musi być prowadzone na zlecenie i pod kontrolą lekarza (gastroenterologa, gastrologa, internisty). Leczenie SIBO powinno obejmować również zmianę diety i np. spożywanie produktów zgodnych z wytycznymi diety low FODMAP. Więcej o diecie w SIBO przeczytasz tutaj.

Jaka jest skuteczność diety low FODMAP?

Czy można sprawdzić, czy dieta low FODMAP będzie skuteczna u Ciebie? Tak! Umożliwia to nowe, najczulsze badanie mikrobioty jelit KyberBiom, które określa Twój typ FODMAP. Dzięki temu wskaźnikowi można ustalić, czy zastosowanie diety low FODMAP pozwoli złagodzić dolegliwości żołądkowo-jelitowe związane z SIBO! KyberBiom niesie nowe możliwości dietoterapii w SIBO.

Dostosowanie odpowiedniego żywienia w SIBO może okazać się trudnym zadaniem, dlatego warto skorzystać z pomocy dietetyka. Trzeba również pamiętać, że stosowanie niektórych probiotyków w przebiegu SIBO, może spowodować nasilenie objawów. Mowa tutaj zwłaszcza o probiotykach zawierających bakterie z rodzaju Lactobacillus. Za bardziej bezpieczne w SIBO uważa się stosowanie probiotyków zawierających Saccharomyces boulardii oraz bakterie z rodzaju Bifidobacterium. Można rozważyć zastosowanie probiotyków po przebytej antybiotykoterapii i konsultacji z lekarzem.

Źródła
  1. Szczeklik A., Gajewski P. Interna Szczeklika: Zespół rozrostu bakteryjnego, 2018, s. 2700.
  2. Gąsiorowska J., Czerwionka-Szaflarska M. Zespół przerostu flory bakteryjnej jelita cienkiego a zespół jelita  nadwrażliwego. Przegląd Gastroenterologiczny 2013; 8 (3), 165-171.

4 Comments

  1. Agnieszka
    15 listopada 2019 at 13:43

    SIBO, jak i nietolerancja histaminy to duże problemy, o których się mało mówi. Wystarczy zobaczyć, jak na facebooku rozrastają się grupy zrzeszające osoby o tych dolegliwościach. Jelito to nasz drugi mózg i musimy o niego odpowiednio zadbać. Ciekawe porady znalazłam tutaj: https://zasmakujzdrowia.pl/jak-zadbac-o-zdrowa-mikroflore-bakteryjna-jelit/ Od pewnego czasu jem także siemię lniane i widzę ogromną różnicę.

    • Katarzyna
      21 czerwca 2021 at 08:40

      Niestety w zespole jelita drażliwego ,postać biegunkoea zakaz jakichkolwiek drażniących pokarmów, błonnika,Mam to 23 lata straszne …

  2. Metabolika.pl
    28 października 2021 at 17:35

    Celowana antybiotykoterapia wraz z probiotykoterapią i dietą Low FODMAP mają największe szanse w złagodzeniu objawów i przede wszystkim w pozbyciu się przyczyny, jaką jest rozrost bakteryjny.

  3. Trackback: Test SIBO w domu - Energetyk.net.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola wymagane oznaczono *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Oddział w Warszawie